CHE YA DA FEYYAZ

(Zeki Demirkubuz)

Y?llar önceydi.bir ak?am uzun zamand?r görmedi?im annemleri ziyarete gittim.gece,o zamanlar 12 ya?lar?nda filan olan karde?imin odas?n? payla?t?k.yerimi yad?rgad???m için sabah ezan?nda uyanm???m.evdekileri uyand?rmamak için kalkamad?m tabii ve yata??mda,sessizlik içinde beklemeye ba?lad?m…
S?k?nt?dan y?llar önce benim , Art?k karde?imin olan odam?z? incelemeye, burada geçmi? y?llar?m? ,gençli?imi,an?lar?m? dü?ünmeye ba?lad?m. Benden sonra pek bir ?ey de?i?memi?ti.kö?ede eski bir büfe,üstünde yatt???m?z kar??l?kl? iki çekyat,yerde çocuklu?umdan beri kulland???m?z isparta hal?s? ve boyalar? dökülmü? duvarda bir benim,bir de che’nin gençlik foto?raflar?…
Tek de?i?iklik ikisinin ortas?na özenle as?lm?? büyükçe bir posterden yar?s? ayakta,yar?s? oturarak bana bakan, üstlerind siyah beyaz çubuklu formalar?yla be?ikta?’l? futbolculard?…
Ben de be?ikta?l? say?l?rd?m ama o zamanlar futbolla da, futbolcularla da pek aram yoktu.içlerinden bir tek arada bir üniversitede gördü?üm Metin Tekin’i tan?d?m. Tam posteri incelemeye ba?lam??,futbolculara, formalar?na filan dalm??t?m ki ,bir anda içim ürpererek tam kar??mda yatan karde?imi farkettim. Bana do?ru yan yatm?? ve gözleri aç?kt?. Ne bir k?p?rt?,ne de bir hayat belirtisi olmadan öylece bana,asl?nda beni de a??p ötelere bak?yordu.nas?l korktu?umu anlatamam…
Uzun süre hareket edemeden, bir tek kel?me söyleyemeden,akl?ma gelen binbir kötü dü?ünceyl bekledim.ve sonunda kendimi toparlay?p usulca “cemil” diyebildim. Cemil bir ölünün canlan??? gibi yava?ça k?p?rdad? v dald??? yerden s?yr?l?p sessizlikte f?s?ldad?.
“Efendim abi ” “Rahatlad?m.” “Nap?yorsun sen,uyumuyor musun?…”
” Yok abi…”

“O?lum n’oldu,korkutma beni,sabah?n bu vaktinde ne dü?ünüyorsun?” Cemil biraz bekledi ve seslendi “Abi, Feyyaz na’p?yordur ?imdi…?”

Che k?skan?rd?Cemil’in ne kadar kendine dönük , ne kadar saf bir çocuk oldu?unu biliyordum,ama duydu?uma yine de inanamad?m.uzun süre cevap veremeden öylece yüzüne bakt?m.sonra ba??m? kald?r?p duvardaki postere…Önce bu Feyyaz’?n , bu siyah beyaz çubuklu formal?n?n içlerinde hangisi oldu?unu bulmaya,sonra da bir futbolcu parças?n?n beni,belki Che’yi bile k?skand?racak bir biçimde bir çocu?un kalbine,dü?lerine, hayallerine böylesine nas?l girebildi?ini anlamaya çal??t?m… Ama bunu anlamak zordu.hele benim gibi kendini be?enmi? bir solcunun anlamas? daha da zordu.Çünkü bunu anlamak için maç sabahlar? erkenden ve kalbin a?r?yarak uyanmak gerekiyordu.s?k?nt? içinde , sinirle maç saatini beklemek,çubuklu olmasa bile siyah ya da beyaz bir forma giyip kar demeden, çamur demeden yollara dü?mek gerekiyordu.Bunu anlamak için Dolmabahçe’ye yak?nla??p tezahüratlar? duydu?unda panik olmak,geç kald?m endi?esi ile ad?mlar? s?kla?t?rmak gerekiyordu. Bunu anlamak için ya?murda bilet kuyru?u beklemek,en ac?s? yemeden içmeden bütün hafta biriktirdi?in harçl?klar?nla açl?ktan da olsa bir bilet al?p ?nönü’de mümkünse Kad?köy’de ya da ba?ka bir yer, mesela ?zmir’de, bir Fb maç?nda Be?ikta?’l? bir taraftar olmak gerekiyordu…
Neyse. Cemil ?imdi 30′un üstünde.i?siz. onun bu Feyyaz sevgisi yetmezmi? gibi üstüne bir de Sergen Yalç?n,Tümer Metin, ?lhan Mans?z ve Pascal Nouma sevgisi de eklenince kald?ramad? çocuk. Kendisi de çok çekti, bize de çok çektirdi. Be?ikta?’ta oynayabilmek için çok ter döktü,çok çal??t?,stad kap?lar?nda ömrünü yedi.ama bu a…na koydu?umun hayat? fenere’e bir gol atma f?rsat? vermedi çocu?a. olsun hiç önemli de?il.iyi, dürüst ve namuslu bir adam oldu Cemil. Hiç yoldan ç?kmad?. Bendeniz abisi, arkada?lar? ve ailesi onu seviyor.ama bu aralar sabahlar? pek erken kalkm?yormu?.duydu?uma göre 4 may?s sabah?n? bekliyormu?…

Madem bu hikayeyi anlatt?m ?unu da eklemeden geçemeyece?im. Biz , Cemil büyüdükten sonra birbirimize ilk kez inönü’de, kapal?da, bir fb maç?nda carew gol att???nda uzun uzun sar?ld?k. Ve ikimizde neredeyse a?layacakt?k.

Büyük be?ikta??m?z?n sevgili futbolcular?na…